7/11/2007 - kardelen ve hercai

Tüm çiçeklerin açtığı ve ve sevgili olan çiçeklerin buluşma zamanıdır bahar.her yer mis gibi kokularla cennet güzelliğindedir.tüm bu güzelliklerin yanında bir de en büyük aşka sahip olan iki çiçek vardır.onların aşkı dillere destandır.her çiçek açmak için bir nedenleri olmasa bile sadece bu aşıkların mutluluklarını görebilmek için açarlarmış.bu sevdalı çiçekler bir gün bir karar alırlar."mademki aşkımız bahar zamanı dillere destan oluyo biz de bir değişiklik yapalım aşkımızı diğer mevsimlere de taşıyalım"derler.ve solma zamanları geldiğinde birbirlerine kış mevsiminde açmak üzere veda ederek ayrılırlar.
artık zaman kıştır.çiçeklerden biri tüm heycanı ve cesaretiyle kış mevsiminin tüm zorluklarını yenerek aşkı için muhteşem bir güzellikte açar.fakat sevgilisi yoktur!bekler bekler bekler....fakat yoktur sevgilisi!büyük bir hayal kırıklığına uğrar.kış mevsimi biter ve bahar mevsiminde sevgilisini yarı yolda koyan çiçek açar.o da muhteşem bir güzelliğe sahip olduğu için etrafından gelen iltifatlarla kendinden geçer ve sevgilisini unutur.bunu öğrenen o cesaretli sevgili artık bahar mevsiminde açmamaya karar verir.çünkü o hala aşkına sadıktır ve sözünü yerine getirir.
işte aşkı için her türlü zorluğu yenen ve muhteşem bir güzelliğe sahip olan bu çiçeğe KARDELEN adı ; sevgilisine ihanet eden diğer bahar güzeline ise yaptığı davranışı tam anlatabilecek bir isim olan HERCAİ adı verilmiştir.bundan sonra herkes KARDELEN in sadakatinden HERCAİ nin ise ihanetinden bahsetmiştir hep.....
ASLINDA ŞÖYLE BİR DÜŞÜNÜRSEK BİZLER DE BİRER HERCAİ VE KARDELENİZ! AMA HERCAİNİN İHANETİ YERİNE KARDELENİN AŞKA OLAN SADAKATİ VE İNANCIYLA BİZ DE İYİ BİR SEVGİLİ EŞ ARKADAŞ OLABİLİRİZ...HİÇBİR ŞEY KOLAYLIKTAN GEÇMİYOR.HER ŞEY ZORLUKLARI YENEREK KAZANILIYOR.BİZDE KOLAYI SEÇENLERDEN OLMAYALIM...

12/2/2007 - uçurtma...

yıllar önce ben ilkokula giderken öğretmenimiz bize türkçe kitabından bir hikaye okutmuştu.

hikayede bir çocuk ucurtma ucururken birden azgın bir boğa geliyor diğer çocukların hepsi uçurtmalarını bırakıp kacıyolar fakat bizim çocuk uzun bir süre uçurtmasını bırakmadan kaçmaya çalışıyo en sonunda daha fazla dayanamayıp uçurtmasını bırakarak kaçıp gidiyodu.

öğretmenimiz bize şöyle bir soru sormuştu. çocuk uçurtmayı bırakarak doğru mu yaptı?

Bu soruya sınıftaki diğer çocukların hepsi evet demiş bense hayır yanlış yaptı demiştim.

Bu çıkışım üzerine öğretmenim benimle uzun uzadıya bi konuşşma yapmıştı. çocuğun neden uçurtmayı bırakması gerektiğine dair...
O zaman bu konuşmanın nedenini anlamamıştım...
Şimdi anliyorum...
Taşıyamayınca bırakmak lazım...