6/11/2009 - sessiz çığlıklarım...

10/9/2009 - Hazan Kokulum ………..

Bir eylül ağlıyor bugün anılarımın üstüne
Ben suskun
Ağaçlar kırgın
Sararmış yapraklarını döküyor avuçlarıma
Bir başka sarıyor yokluğun
Bir başka vuruyor geceler eylül sancılarında

Buğday başağı saçların çağlayanlar gibi dökülüyor
Yüreğimin dipsiz kuyularına
Bir deniz olur gözyaşlarım
Saçların engin bir kumsal
Çarparsın yüreğimin duvarlarına
Her vuruş dudaklarımdan bir ah koparır

Hayalin dolanır boynuma
Nedeni niçini sormadan
İdam ettirir beni senli bir yalnızlığa.

Betim benzim uçmuş
Eylül rengiyim
Bir ağrıki düğümlenmiş yüreğime
Yaşadıkça içim acıyor
Yokluğun üşütüyor bedenimi
Eylülüm ağlıyor saçlarım ıslanıyor
Şimşekler çakıyor... ben seni bekliyorum
Yarısı aklımda yarısı yok
Bir şarkı dolanıyor adınla pelesenk dudaklarıma
Eylülde gel diyor ıssız sokaklara
Yüreğim yanıyor ıssız kuytularda

Bedenim sızlıyor
Şimdi
Yalnızım binlerce insan arasında
Senden fersahlarca uzakta
Her sabah olduğu gibi
Bir hazan sabahına daha sensiz uyanıyorum
Yatağım soğuk bedenim buz kesmiş
Eylülü yaşıyorum sensiz sabahlarda
Seni istiyorum çığlıklarımı boğuyorum yastığıma

Tavana takılır gözlerim
Hayalin gelip oturur kirpiklerimin ucuna
İdam eder beni sorgusuz sualsiz

Hazanın sarı yaprakları
Ayaklarıma düşüyor
Cansız bedenim gibi
Seriliyor yerlere
Yokluğunu içiyorum yudum yudum
seni yokluğunla seviyorum


Senden bana sadece ıslak kaldırımlar ve anılarım kaldı
Kurutup asıyorum anıları evimin her köşesine
Senli yüreğimi çıkarıp asıyorum geceye
Belki gelirde anlından öpersin diye.

Kokun halen aklımda
Hiç unutmadım ki unutamadım
Seni getirir bana esen rüzgârlar
Rüzgarları
Bedenime sarıyorum seni sarar gibi
Kadehime biraz hazan,
biraz hüzün birazda sen dolduruyorum
Eylülün gözyaşlarının şerefine kaldırıyorum

Hazan kokulum gel artık bak bu eylülde geçti
Gel ister eylülde ister acımasız zahmeride
Yüreğimi yüreğine
Ellerimi ellerine
Üşüyen bedenimi bedenine sar
Bir parça kar serp yüreğimin ortasına
Yürek yangınımı söndür yeter



safiye çakır

1/9/2009 - Ben Sustum Sen Anlat Dünyaya Acılarımı

14/8/2009 - Ne Giysek Yakışmıyor Hüzünden Başka

Ne Giysek Yakışmıyor Hüzünden Başka


Yüzümüzü sulara bıraktık
hayallerimizi sıvası dökülmüş duvarlara
sardıkça yangınlar içimizi
yoksul bir yaşamın cenderesinde
yaralarımız üşüdü...
Önce miydi, sonra mıydı,
kar mıydı?
yağmur muydu?
bilemedik?
üşüdükçe içimize çöktü sis...

Hep sancısını çektik kahreden hayatın
ne giysek yakışmıyor hüzünden başka
eğilip bakmaya korktuğumuz,
sahipsiz mezarlara döndü içimiz.
her akşam tanımadığımız bir hicran
görmediğimiz bir ıstırap çaldı kapımızı...

Kalbimizi bir vefasız,
ömrümüzü bir hayırsız aldı
hayatın çıkmazında hep teselli aradık
buruk gülümsemeler dindirebilir mi hüznü ah! Can?
kime ne verebiliriz ki,
gönül mü?
ömür mü?
can mı?
mal mı?
yok, yok yüreğimizden başka servetimiz

Her baktığımız göz yuttu gönlümüzü
hançerini sapladı her tuttuğumuz el
hangi adaya sığınsak ihanet kokuyor.
nereye gidebiliriz ki ah! Can,
yüreğimizden başka
sokaklar çıkmaz sokak ömrümüzde,
kahretsin...

Çıktığımız her yolculukta
düştüğümüz her kalabalıkta
ıssız bir kıyıda üşüdü ömrümüz
yetim bir ruh, nemli gözlerle
her gece sarılıp bir hayale,
yalnızlığımızı alıp bastık bağrımıza...

kırgındık mevsimlerin koynunda, yaralıydık
acılarla yattık, acılarla kalktık,
bir ömür acılara acılar kattık
kurudu gözpınarlarımız,
karanlığı siper edip gözlerimize
yüreğimizle ağladık.

Kimsesiz bir çocuğun yüreğine çizip resimlerimizi
kayıp mezarlara gömdük,
yüzümüze siper ettiğimiz gülüşleri
ve yükleyip sevdalı bir kuşun kanadına anılarımızı
ardında el açıp aşka ve acıya ağladık...

Hep yüreğimizde saklı tuttuk sevgimizi,
gözlerimizde, yüzümüzün hüznünde saklı tuttuk...
gökyüzünü doldurup soluğumuza
isyanımızı kilometrelere zincirleyip
kayıp bir vadide idam ettik geçmişimizi...

Gidenler dönmedi ah! Can
solgun bir güz bahçesi renginde,
boynu bükülü gelincikler gibi kaldık
yaralı uçurumları birer birer koşarak
boş yere yollara baktık, türküler yaktık
kurudu gözpınarlarımız, yüreğimizle ağladık.

Yaralı bir ülkeyiz şimdi, terkedilmiş bir şehir
nehir nehir acılar damlıyor bedenimize
önümüzde dağ dağ uçurumlar
ardımızda ölümün ayak sesleri
nasılda acıyor hayatımız ahh! Can

Gurbet ki, kahreden yanımız
acılara gömdüğümüz isyanımız
derdimizi kime nasıl anlatırız,
kimimiz var ki,
lime lime yüreğimiz,
ilmik ilmik gözyaşlarımızdan başka…

Hasret ki, göçmen kuşların kanadında taşıdığı
gamdan bir dağ gibi oturmuş gözlerimize...
buruk gülümsemeler dindire bilir mi hüznü ah! Can?
kime ne anlatabiliriz ki,
ağızdan çıkan her söz yaralıyor yüreğimizi....


Nuri CAN


.

11/8/2009 -

Bana doğrultulan,
En güzel silahtı gözlerin.
Zaten onlarla başlamadı mı
Bana olan seferin?
Talan ettin gecelerimi,
Uykularım tedirgin.

Bedenimin başkentini
Canımın taa içini
Zavallı yüreğimi,
Bir bakışla fethettin.
Başka nerem kaldı ki
Bayrağını dikeceğin?

Ellerimin,
Ellerinde titrediğini
Sende hissetin.
Artık sevin!
Sana yenildim.

Emin AKDUMAN

28/7/2009 - Ve Anladım...

Ve anladım; İsyanın, bir suskunluk mührüdür aslında. Üzerime Ölümü örten gecelerin ayazından anladım. Bildim; Bildim ve sustum. Şahitliğimin Kırılan bir kalemin Vebali olmasından korkarak. Ve üşüdüm; Varlığının aslında Yokluğundan ağır olduğunu anladığım anda. (II) Yıllar sonra; Sensizlik sokağından yine döndüm köşeyi. Bir cigara sardım kendime, Tütününe hasret kattım; Bir tutam kırık düşle sıkıladım geçmişi. Çektim dumanını ciğerimin en kuytu köşesine; Kalanını sensizliğin ufkuna saldım. Aralık`2008 Aydın...

Aylin Başdemir

16/7/2009 - Affet...

Farzet ki, Görmedim hiç yüzünü Kapılmadım saçlarının rüzgarına Gözlerim oynaşmadı gözlerinde Yokluğun ağlatmadı asla… Farzet ki, Lacivert değildi akşamlar birlikte Geceler öksüz de değildi sensiz Kokunu aramadım yastıklarda... Ve farzet ki, Ben seni hiç tanımadım Tanımadım asla. Affet...

Nevin Sayılır Koçoğlu

19/6/2009 - Faili Meçhul Sevmek

18/6/2009 - adımız sevda...

27/5/2009 -